diafimistite 300x250

Ποια να είναι η αγαπημένη του "βενζίνη" (;)...

mofarahoroΤου Αλεσσάντρο Μερκιόρι

 ...Μεταφορικό, όσο θέλετε, αυτό ακριβώς όμως αναρωτιούνται στον κόσμο του στίβου για τις "εξωγήινες" επιδόσεις του Βρετανού, χρυσού Ολυμπιονίκη και "βασιλιά" των μεγάλων αποστάσεων, 5 και 10.000 μέτρων, Μο Φάρα. Σε συνδυασμό με τις απότομες εναλλαγές (από το 13.9, στο 16.5), των τιμών της αιμοσφαιρίνης του που, αναπόφευκτο ήταν να θορυβήσουν την Iaaf και την Κοινή Γνώμη: μάλιστα, για δεύτερη φορά με την Άνοιξη του '13 όταν, πρώτο το Bbc είχε εικάσει τις πρώτες του υποψίες περί συστηματικού ντόπινγκ.

 Την περασμένη Κυριακή, οι "Sunday Times" την ώρα που Φάρα κατέρριπτε ένα νέο ρεκόρ Ευρώπης στον Ημιμαραθώνιο της Λισσαβόνας δημοσίευαν στο πρωτοσέλιδό τους αφοπλιστικές λεπτομέρειες σχετικά με τις αγορές του, τον Ιανουάριο του '11 και τον Μάρτιο του '12 σημαντικών ποσοτήτων ενός "σούπερ- συμπληρώματος", μέσω του προπονητή του. Του 56χρονου Αλμπέρτο Σαλαζάρ, Κουβανού μαραθωνοδρόμου υψηλού επιπέδου της δεκαετίας του '80, που ζει χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες κι εξελίχθηκε σε "γκουρού" του Nike Oregon Project, εδώ και καιρό όμως στο μάτι του κυκλώνα της Wada, δηλαδή της World Anti Doping Agency.

 "NutraMet Sport", ονομάζεται το συγκεκριμένο "σούπερ- συμπλήρωμα", θεωρητικά νόμιμο, τουλάχιστον όσο συμπεριλαμβάνει τον συνδυασμό L- κρεατίνη και υδατάνθρακες και το οποίο, σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Νόττινγκαμ καλυτερεύει τις επιδόσεις ενός αθλητή έως και 11%. Όχι όμως, έως και... 85%, όπως στην περίπτωση του Φάρα: ένα ακόμη, επιβαρυντικό στοιχείο καλά κρυμμένο κάτω από πέπλο μυστηρίου. Τουλάχιστον μέχρι νεοτέρας.

 Στη ζωή και την καριέρα του Φάρα, γιος Βρετανού και Σομαλής οι έννοιες της αμφισβήτησης, όσο της αμφιβολίας έχουν γίνει πλέον κάτι σαν σημείο αναφοράς. Σαν μία μόνιμη σταθερή από τότε ακόμη που, σε ηλικία μόλις 8 ετών εγκατέλειπε το Μογκαντίσιο για μόνιμη εγκατάσταση στο Χόουνσλοου, στα Βόρειο Δυτικά του Λονδίνου.

 Λάτρευε το ποδόσφαιρο κι ονειρευόταν να γίνει δεξί εξτρέμ της Άρσεναλ, ο καθηγητής του όμως φυσικής αγωγής στο Feltham Community College, Άλαν Ουότκινσον συνειδητοποίησε αμέσως πως είχε να κάνει μ' ένα ακατέργαστο ταλέντο καταδικασμένο να κατακτήσει τα παγκόσμια κουλουάρ.

 Τον πρώτο του αγώνα, ανώμαλου δρόμου τον κέρδισε το '97, μετά ήρθαν τρεις τίτλοι του σχολικού πρωταθλήματος κι έγινε επαγγελματίας το 2001. Έκτος στο παγκόσμιο του Οζάκα ('07), εκτός τελικού των 5.000 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνο ('08), από το 2009 οι επιδόσεις του εμφανίζουν ένα έξω πραγματικό κρεσέντο. Ρεκόρ Βρετανίας στη Γκλασγκόβη στα 3.000μ. (7' 40'' 99), λίγες εβδομάδες αργότερα, στο Μπέρμινγκαμ θρυμματίζει το ρεκόρ κατά 6'', ύστερα κατακτά το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανώμαλου Δρόμου ωστόσο καταρρέοντας αμέσως μετά τον τερματισμό. Ήταν η πρώτη αδιαθεσία, αλλά θ' ακολουθούσε μία ακόμη στο Εδιμβούργο τερματίζοντας στην 3η θέση.

 Το 2010 οι επιδόσεις του ξεπερνούν κάθε προσδοκία και προγνωστικό: 27' 44'', στο Λονδίνο, στα 10.000, και μία εβδομάδα αργότερα καλυτέρευση του προσωπικού του ρεκόρ κατά 16''. Ακολουθούν το χρυσό μετάλλιο στα 10.000, στο Ευρωπαϊκό Στίβου της Βαρκελώνης, τα 5.000μ. σε κάτω από 13'', το '11, στο Παγκόσμιο της Οζάκα ήρθαν το χρυσό στα 10.000 και το αργυρό στα 5.000, "1-2" και το '12 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, το '13 ρεκόρ Ευρώπης στα 1.500 ,ε 3' 28'' 81 και το καλοκαίρι, στο Παγκόσμιο της Μόσχας, νέο "bis" στα 10.000 και 5.000.

 Ο Μο Φάρα υπήρξε ο πρώτος αθλητής της ιστορίας που έπεσε κάτω από τα 3' 30'' στα 1.500, κάτω από τα 13' στα 5.000 και κάτω από τα 27' στα 10.000μ. Μία "μηχανή" εντυπωσιακή κι εκλεπτυσμένη, την οποία όμως αρκετοί άρχισαν να ερευνούν, κυρίως σε σχέση με την στενή συνεργασία του με τον Σαλαζάρ που το '94 είχε λερώσει το μητρώο του ύστερα από την ανακάλυψη της χρήσης του απαγορευμένου Prozac.

 "Ποιο ντόπινγκ... Τ' αποτελέσματά του είναι συνδυασμός ταλέντου και σκληρών προπονήσεων", αμύνθηκε ο Κουβανός, χωρίς ωστόσο να πείσει πλήρως την Iaaf που βασισμένη σε ακριβείς αριθμούς κατέληξε στο συμπέρασμα πως κάτι τρέχει με τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης του, τα οποία σε έξι χρόνια ανέβηκαν με ανώμαλους ρυθμούς, από 13.9, στο 16.5. Σύμπτωση ή όχι, το βέβαιο είναι ότι, παράλληλα με την αιμοσφαιρίνη του έρχονταν και το ένα χρυσό ή ρεκόρ, μετά το άλλο.

 Ιδιαιτέρως ύποπτη, έως επικίνδυνη θεωρείται κι η 3η κατάρρευσή του, μετά τον περυσινό Ημιμαραθώνιο της Νέας Υόρκης. Παρόλα αυτά, και μέχρι αποδείξεως του εναντίου, η καριέρα του συνεχίζεται και μάλιστα με τρόπο εντυπωσιακό. Μία τέλεια μηχανή, που παράγει ρεκόρ κι ένα βουνό χρημάτων (13 με 15εκ. ευρώ, το χρόνο), αλλά μ' ένα ερωτηματικό: να καίει "καθαρή" η "βρώμικη" βενζίνη;...