diafimistite 300x250

Στις 13 Δεκεμβρίου του 1942

Στις 13 Δεκεμβρίου του 1942, ο διεθνής Πολωνός επιθετικός της Ραοίνγκ Κλαμπ ντε Λανς Στέφαν Στάνιτς πετύχαινε και τα 16 γκολ του αγώνα με την Αμπρί Αστουρί, σε παιχνίδι του γαλλικού Κυπέλλου. Τα πε­ρισσότερα γκολ σε διεθνές παιχνίδι αντίθετα, σημειώ­θηκαν στο Δανία - Γαλλία 17-1, στην Ολυμπιάδα του 1908, από τον Σόφους Νίλσεν, σκόρερ των 10.10 επί­σης πέτυχε και ο Γερμανός Γκότφριντ Φουκς, στον αγώνα Δ. Γερμανίας - Ρωσίας 16-0 της Ολυμπιάδας του 1912 στη Σουηδία. Στον διάσημο Πελέ ανήκει ο τίτ­λος του σκόρερ με τα περισσότερα γκολ στην καριέρα του. Σε 1.365 αγώνες ο Έντσον Αράντες ντο Νασιμέντο πέτυχε 1.283 τέρματα, από τις 7 Σεπτεμβρίου του 1956 έως την 1η Οκτωβρίου του 1977. Η αποδοτικότερη χρονιά του όμως ήταν το 1959, όταν με τη φανέλα της Σάντος πέτυχε 126 γκολ μεταξύ των οποίων και το πε­ρίφημο «Μιλέζιμο» (χιλιοστό), στις 19 Νοεμβρίου, παί­ζοντας το 909ο παιχνίδι του. Ανεπίσημα ωστόσο, ένας άλλος Βραζιλιάνος, ο Αρτουρ Φράιντεριχ, ενδέχεται να σημείωσε 1.329 γκολ στη 40χρονη καριέρα του! Στην τρίτη θέση εμφανίζεται ο Αυστριακός Φραντς «Μπίμπο» Μπίνιερ, ο οποίος από το 1930 έως το 1950 πέ­τυχε 1.006 γκολ σε 756 αγώνες με τις φανέλες της Εθνικής Αυστρίας, αλλά και της Εθνικής Γερμανίας. Τέσσερις ήταν οι παίκτες που πέτυχαν τα πιο γρήγο­ρα γκολ, όλοι στο 6ο δευτερόλεπτο! Οι Άλμπερτ Μάντεϊ (Αλντερσοτ - Χάρτλπουλ, 25/10/1958), Μπάρι Τζόουνς (Νοτς Κάουντι - Τόρκουεϊ, 31/3/1962), Κέιθ Σμιθ (Κρίσταλ Πάλας - Ντέρμπι Κάουνπ, 12/12/1964), Τόμι Λάνγκλεϊ (Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς - Μπόλτον Γουόντε- ρερς, 11/10/1980). Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή πά­ντως, το γρηγορότερο γκολ στην ιστορία του ποδο­σφαίρου εμφανίζεται να είναι αυτό του Τζιμ Φράιατ της Μπράντ-φορντ στο παιχνίδι της με την Τρανμίρ Ρό- βερς στις 25 Απριλίου του 1964. Ο Βρετανός ποδο­σφαιριστής χρειάστηκε μόλις 4 δεύτερα (!), αλλά κα­θώς η μπάλα πέρασε από τρεις ακόμη παίκτες πριν καταλήξει στα δίχτυα, το γκολ δεν χρεώθηκε ποτέ ως δικό του Το γρηγορότερο όμως των Μουντιάλ ανήκει στον Βάκλαβ Μάσεκ. Ο Τοέχος κατάφερε να σκοράρει σε λιγότερο από 15 δευτερόλεπτα, στον αγώνα εναντίον του Μεξικού στα προημιτελικά του 1962. Ο Έφρεμ «Τζόουκ» Ντοντς είναι ο πρώτος παίκτης που κατάφερε, στις 28 Φεβρουαρίου του 1942, να πετύχει τρία γκολ μέσα σε 2,5 λεπτά. Το ρεκόρ αυτό σημειώ­θηκε στον αγώνα Μπλάκπουλ - Τρανμίρ Ρόβερς, ένα παιχνίδι για το νότιο όμιλο της Γ Εθνικής του αγγλικού πρωταθλήματος. 10 χρόνια αργότερα, το ίδιο ρεκόρ ισοφάριζε ο Τζίμι Σκαρθ στον αγώνα Γκίλινγκαμ - Λέιτον Όριεντ (νότιος όμιλος, 3η κατηγορία) που έγινε την 1η Νοεμβρίου του 1952.

Το γρηγορότερο «χατ-τρικ» στην ιστορία όμως, λέγε­ται ότι το πέτυχε ο Αργεντινός Μαλιόνι, επιθετικός της Ιντεπεντιέντε, μέσα σε 1 λεπτό και 50 δευτερόλεπτα. Αντίπαλος της η Τζιμνάζια Εσκρίμο ντε λα Πλάτα στις 18 Μαρτίου του 1973. Το μοναδικό πάντως, χατ-τρικ σε τελικό Παγκοσμίου Πρωταθλήματος το πέτυχε ο Άγγλος Τζεφ Χαρστ στο 4-2 με τη Δ. Γερμανία, το 1966. Σε επίπεδο εθνικών ομάδων, το γρηγορότερο εί­ναι αυτό του Γουίλι Χολ της Τόττεναμ σε 3,5 λεπτά, στο φιλικό Αγγλία - Β. Ιρλανδία, στο «Ολντ Τράφορντ» του Μάντσεστερ, στις 16 Νοεμβρίου του 1938. Τα περισ­σότερα «χατ-τρικ», 92, στην καριέρα του πέτυχε ο Πελέ. Τέσσερα ήταν όμως τα γκολ που κατάφερε να πε­τύχει σε 5 μόλις λεπτά ο Γουίλιαμ Ρίτσαρντ-σον της Γουέστ Μπρόμγουιτς Άλμπιον στον αγώνα της με τη Γουέστ Χαμ Γιουνάιτιντ, στις 7 Νοεμβρίου του 1931. Τέσσερα γκολ πέτυχε και ο Φέρεντς Πούσκας στον τε­λικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών (18 Μαΐου 1960), στο παιχνίδι Ρεάλ - Άιντραχτ 7-3. Στο ίδιο παιχνίδι σημειώ­θηκε και «χατ-τρικ» από τον Ντι Στέφανο! Ο Ούγγρος πέτυχε το δικό του «χατ-τρικ» 2 χρόνια αργότερα, στον τελικό της 2ας Μαΐου, Ρεάλ - Μπενφίκα. Το τελευταίο «χατ-τρικ» σε τελικό Πρωταθλητριών ήταν του Περίνο Πράτι (Μίλαν - Άγιαξ, 28/5/69). Ποτέ όμως σε τελικό Κυπελλούχων ή Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος δεν σημειώθηκαν περισσότερα από 2 γκολ από τον ίδιο παίκτη. Το γρηγορότερο αυτογκόλ, που έχει κατα­γραφεί, το πέτυχε ο Πατ Κρουζ της Τόρκουεϊ Γιουνάι­τιντ υπέρ της Κέμπριτζ Γιουνάιτιντ σε 8 δεύτερα, στις 3 Ιανουαρίου του 1977.