diafimistite 300x250

Γιουνάιτεντ ή Γιουνάιτιντ?

manutdlogoΓιατί επιμένουμε, λανθασμένα να την γράφουμε "Γιουνάιτεντ";

 ...Διαβάστε ένα παράδειγμα που ίσως μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα το γιατί.

 Πρόπερσι, Σαββατόβραδο, στον τελικό του Champions League, στο «Ουέμπλεϊ», στο 69' του Μπαρτσελόνα- Μάντσεστερ (3-1). Από τα μεγάφωνα του "ναού", του βρετανικού football ο εκφωνητής, μ' ένα κράμα άψογης Οξφορδιανής και Κέιμπριτζ, μαζί προφορά αναγγέλλει την πρώτη αλλαγή του αγώνα: για τη Μάντσεστερ... "Γιουνάιτιντ", με τον Νάνι, στη θέση του Φάμπιο.

 Το ζητούμενο δεν είναι το ποιος βγήκε. Ούτε το ποιος μπήκε. Αλλά ότι προφέροντάς τη "Γιουνάιτιντ", ο άνθρωπος δικαίωσε όσους γνωρίζοντες καλά την αγγλική γλώσσα, χρόνια τώρα ήξεραν τη σωστή προφορά της ομάδας, αλλά για κάποιο λόγο, ίσως παρασυρόμενοι από την πλειοψηφία του όχλου ντρέπονταν να την ξεστομίσουν, φοβούμενοι μην τους πάρει κανείς στο "ψηλό".

 Το θέμα δεν είναι το απλοϊκό, ε' και τι έγινε (;). Πως κάνεις έτσι για ένα "ιώτα". Πως κάνεις έτσι και για ένα "έψιλον". Προς Θεού. Πείτε τη και γράψτε την όπως ακριβώς θέλετε, έχετε μάθει ή σας αρέσει. Άλλο είναι αυτό που "εξοργίζει", βαριά κουβέντα, γι' αυτό κι ας εκληφθεί ως τρόπος του λέγειν, όσους πολεμούν για την ορθή προφορά, όχι για να το παίξουν παντογνώστες, αλλά απλά σεβόμενοι κι υπερασπιζόμενοι την αρχή σύμφωνα με την οποία, η προφορά είναι η μισή γλώσσα. Πόσο μάλλον σ' ένα έντυπο ή ένα μέσο μαζικής ενημέρωσης, που πέρα από το να ενημερώνει παράλληλα οφείλει, βάση του ιερού, του λειτουργήματός του και να μαθαίνει, να διορθώνει ή να διδάσκει τη διαφορά, σωστού και λάθους.

 Με τα χρόνια, για παράδειγμα, το Αϊντχόβεν, το κάναμε Αϊντχόφεν, το Βαν Μπάστεν, Φαν Μπάστεν, το Μπάτζιο, Μπάτζο, σε αντίθεση με άλλες λέξεις, ονόματα, ήθη κι έθιμα τα οποία, άγνωστο το γιατί επιμένουμε, με ξεροκεφαλιά γαϊδάρου ν' αρνούμαστε να δεχτούμε ως σωστά, όπως το Μπέρμινγκαμ, που σε καμία περίπτωση οι Άγγλοι δεν λένε Μπέρμιγχαμ ή το Νόττινγκαμ, που επίσης δεν λένε Νότιγχαμ.

 Άλλα κλασικά παραδείγματα; Η Ουάσινγκτον, που όποιον Αμερικανό και να ρωτήσετε θα σας τη προφέρει Ουόσινγκτον. Η Χαουάι, κι όχι Χαβάι. Η μάφια, κι όχι μαφία. Το τάνγκο, κι όχι ταγκό. Το παλμαρές, κι όχι παλμαρέ, γιατί δεν είναι γαλλική λέξη, αλλά σύνθετη λατινική: από το palma, φοίνικας και το res, πράγμα. Κτλ, κτλ, κτλ...

 Για τους λάτρεις της γλώσσας, η προφορά "Γιουνάιτιντ" ήταν κάτι σαν λύτρωση και δικαίωση, μαζί. Άσχετα εάν, όσοι έχουν βρεθεί στο Μάντσεστερ ορκίζονται πως τους έχουν ακούσει να τη προφέρουν Γιουνάιτεντ. Σύμφωνοι, δεκτό. Αλλά με την εξής διαφορά: άλλο η σωστή Οξφορδιανή και Κέιμπριτζ μαζί, προφορά κι άλλο η διάλεκτος πόλεων, όπως το Μάντσεστερ ή το Λίβερπουλ, όπου το "άλφα", συνήθως προφέρεται ως κλειστό "όμικρον" και το "ιώτα" ως κάτι σαν "έψιλον".

 Και μια κι ανέφερα το Λίβερπουλ, θυμάμαι τον, Λονδρέζο καθηγητή μου να στραβομουτσουνιάζει εάν δεν το άκουγε, μ' ένα μεγαλοπρεπές, εμφατικό, όσο φλεγματικό τρόπο "Λιβερπούουλ"...