diafimistite 300x250

"Ποτέ μου δεν έμαθα γιατί μ’ έκοψαν από τους Ολυμπιακούς της Σεούλ…"

papaspyrou1

 

Δήμητρα Παπασπύρου 

Του Αλεσσάντρο Μερκιόρι

 Συζήτηση, περί ανέμων κι υδάτων με τη Δήμητρα Παπασπύρου, μεγάλη αθλήτρια του χθες, ευτυχισμένη μητέρα, γυμνάστρια, αλλά και (εξαιρετική)... μαγείρισσα του σήμερα. "Ταλέντα στην Ελλάδα (;), πως δεν υπάρχουν, άφθονα: να' χαμε και υποδομές...".

 Μικροκαμωμένη, με ροδοκόκκινα μάγουλα που σφύζουν από υγεία, με μάτια που εκπέμπουν μόνο καλοσύνη και μ' ένα καπελάκι σε στυλ rapper, απαραίτητο κι απόλυτα πετυχημένο αξεσουάρ της επιμελώς, ατημέλητης, αθλητικής της εμφάνισης, η Δήμητρα ταξιδεύει στο χρόνο επιχειρώντας να κάνει συγκρίσεις με το χθες και το σήμερα. Με την κατάσταση του ελληνικού στίβου τη δεκαετία του '80 και τις ανέσεις των σημερινών πρωταθλητών. Με τα δεκάδες, χιλιάδες χιλιόμετρα που κατάπιε στη ζωή της, χωρίς ωστόσο να επιβραβευθεί με το ανάλογο αντίκρισμα.

 «Κυρία, Κυρία...»

 Κάθε τόσο, τον ειρμό των σκέψεών της διακόπτουν οι φωνές «Κυρία, Κυρία...»: είναι τα πιτσιρίκια του χθες κι έφηβοι του σήμερα στα οποία προσπάθησε, ως καθηγήτρια φυσικής αγωγής να μεταδώσει τα οφέλη και τις αρχές του αθλητισμού. Ο ένας της λέει για τη δύσκολη προσαρμογή στο νέο του σχολείο, η άλλη για το βαρύ πρόγραμμα του φροντιστηρίου...

 «Τ' αγαπάω: είναι όλα τους σαν «παιδιά» μου». Και φαίνεται. Που είχαμε μείνει (;)...

 «Ποτέ μου δεν έμαθα γιατί η ΕΟΑ μ' έκοψε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του '88: το όριο το είχα πιάσει, αλλά άγνωστο το γιατί, εγώ, ο Κακλαμανάκης και κάποια άλλα παιδιά, τη Σεούλ την είδαμε μόνο από την τηλεόραση. Κρίμα, γιατί είμαι ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στον αθλητισμό».

 Και με το δίκιο της, γιατί η συγκεκριμένη αθλήτρια ήταν η μοναδική Ελληνίδα που κατείχε Πανελλήνια ρεκόρ στα 3χλμ, στα 5, τα 10 έως και τον Μαραθώνιο. Ενώ διακρίθηκε και στη Βοστόνη (6η), στο Βερολίνο (6η), στην Άγκυρα (3η), στο Σπλιτ (11η), και (4η) στο παγκόσμιο φοιτητικό πρωτάθλημα του Ζάγκρεμπ.

 «Θέλω πίσω το ρεκόρ μου»

 Πώς να μην νιώθει, ακόμη και σήμερα, κατά κάποιο τρόπο πικραμένη. Μέχρι και τις ακριβείς επιδόσεις, θυμάται η γυναίκα απ' έξω κι ανακατωτά: «...9'.13''.12 στα 3 χλμ, 16'.39''.07 στα 5 χλμ, 34'.24'' στα 10 χλμ, 2 ώρες 34'.24'' στο Μαραθώνιο», το '89 στο Βερολίνο, ρεκόρ που άντεξε έως το '98, στη Βουδαπέστη με το 2 ώρες 33'.40'' της Μαρίας Πολύζου.

 «...Δεν βαριέσαι: κατάφερα το ίδιο, τόσα πολλά πράγματα που είναι σαν έχω ζήσει 1.5 ζωή. Όσον αφορά τα ρεκόρ, είναι απλώς αριθμοί φτιαγμένοι για να καταρρίπτονται. Αν και θυμάμαι πως κάποτε, με είχε πειράξει τόσο πολύ όταν έχασα ένα απ' αυτά, που συναισθηματικά φορτωμένη είχα πει σε μία εφημερίδα, θέλω το ρεκόρ μου πίσω (!). Και το ξανά πήρα».

 Γεννημένη και μεγαλωμένη στο Στένωμα, ένα ορεινό χωριό της Ευρυτανίας, από τα 18 της στην Αθήνα, η Παπασπύρου, αθλητικά μιλώντας είναι παιδί της φουρνιάς των Παπαχρήστου, Ανδριόπουλου, Φωτίου, Τσιάκου με προπονητή τον Σπήλιο Ζαχαρόπουλου.

 papaspyrou247 αιματοκρίτη

 «Ντόπινγκ στην εποχή μας; Ναι, πως...: το πρωί τρέξιμο στο «Καλλιμάρμαρο», το απόγευμα τρέξιμο στο παλιό «Καραϊσκάκη» κι όταν είχαμε προετοιμασία για μεγάλες διοργανώσεις ξανά... τρέξιμο μέχρι το Ελληνικό, στο παλιό αεροδρόμιο και πάλι πίσω την Παραλιακή και τη Συγγρού. Προς Θεού, παίρναμε και πολύ καλά οδοιπορικά, δεν λέω, αλλά καμία σχέση με το σήμερα».

 Στους στίβους από το '82 έως το '92, η Παπασπύρου υπερηφανεύεται, και με το δίκιο της για το γεγονός ότι η γενιά της ούτε ήξερε τι είναι το ντόπινγκ, ούτε είχε ανάγκη γι' απαγορευμένες ουσίες.

 «...Δεν έχω ιδέα, μπορεί και να υπήρχαν, αλλά εάν κρίνω από τον εαυτό μου, με 47 αιματοκρίτη κι αιμοδότρια, τι να το έκανα εγώ το ντόπινγκ, που δεν χρειάζεται να παίρνω ούτε σίδηρο; Πολύ βασικό και σπουδαίο πράγμα η ορεινή καταγωγή: έχεις ήδη αποκτήσει τέτοια πνευμόνια κι οξυγόνωση, που έρχεσαι στην πόλη και τους κάνεις πλάκα ως προς την αντοχή και τις επιδόσεις. Ενώ σήμερα...».

 ...Σήμερα, τι.

 «...Παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες: από τη διατροφή, αναμφισβήτητα, έως όμως και την κουλτούρα του φαρμάκου. Στεναχωριέμαι όταν ξεσκεπάζονται όσοι δεν νίκησαν δίκαια. Και τρέμω, κάθε φορά που βλέπω έναν Έλληνα να διακρίνεται: λέω μέσα μου, θα βγει καθαρός ή όχι; Οχ, τώρα θα τον πιάσουνε».

 Το ντόπινγκ δεν κάνει τους πρωταθλητές

 ...Επηρεασμένη, από την περίπτωση Κεντέρη- Θάνου, που ίσως να παραμένει το μεγαλύτερο, άλυτο μυστήριο στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.

 «Όχι απαραιτήτως: στη συνείδησή μου, τόσο ο Κεντέρης, όσο η Θάνου παραμένουν καθαροί μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Υπάρχει όμως και το παράδειγμα της Άρσης Βαρών: κρίμα που ξεφούσκωσε τόσο απότομα». Καλά λόγια για όλους. Καμία κακία ή σπόντα για κανέναν: ούτε για την περίπτωση Παπαχρήστου στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.

 «Ήταν μία καθαρά ατυχή στιγμή: η πολιτική δεν θα' πρεπε να εμπλέκεται με τον αθλητισμό».

 Η γνώμη σου για το φαινόμενο Ουσαϊν Μπολτ;

 «Τεράστιο ταλέντο, με απίστευτο σωματότυπο και δυνατότητες. Ντόπινγκ πίσω από τις επιτυχίες του; Πολύ αμφιβάλλω: κι ας μην νομίζουν, όσοι τυχόν θελήσουν ν' ασχοληθούν με τον αθλητισμό, ότι κάνοντας χρήση απαγορευμένων ουσιών θα γίνουν απαραιτήτως και πρωταθλητές.

papaspyrou3 Άριστη μαγείρισσα

 Είναι ήδη περασμένο, μεσημέρι. Μόλις γύρισε από το σχολείο (Δημοτικό Ζωγράφου) και πρέπει να πάει σπίτι, να μαγειρέψει για τα παιδιά της: τη Νεφέλη, που φέτος μπήκε στην Αρχιτεκτονική στα Χανιά και τον Ιάσωνα, που πάει ακόμη στο Λύκειο. «Τρελαίνομαι με τη μαγειρική: μαζί με το διάβασμα είναι ένα από τ' αγαπημένα μου χόμπι». Και μετά, το απόγευμα θα πρέπει να ξανά βάλει τ' αθλητικά της γιατί προπονεί παιδιά και στον ΠΑΣ Ζωγράφου, δίπλα από τον Άγιο Θεράποντα.

 «Εάν έχω ξεχωρίσει κάποιο ταλεντάκι; Ένα κοριτσάκι της 5ης Δημοτικού, Νιγηριανής καταγωγής: μπορεί να είναι μόνο 10 ετών, αλλά όταν έχεις το ταλέντο μέσα σου μπορεί να φανεί κι από μία τόσο μικρή ηλικία. Κάποια συμβουλή για όσα παιδιά θελήσουν ν' ασχοληθούν με τον στίβο ή τον αθλητισμό γενικότερα; Ό,τι και να κάνουν, να βάζουν έναν στόχο και να προσπαθήσουν να τον πλησιάσουν όσο περισσότερο γίνεται. Τον αθλητισμό δεν τον ερωτεύεσαι για τα λεφτά του, αλλά για την προσωπική σου λόξα. Άσχετα εάν, ποτέ μου δεν έμαθα γιατί μ' έκοψαν από τους Ολυμπιακούς της Σεούλ»...